Vrijheidsherdenking 4 mei

4 mei 2026, een indrukwekkende herdenking

Na de succesvolle 1e herdenking die we vorig jaar hebben georganiseerd, was het niet meer dan logisch dat we vanaf nu ieder jaar samen in ons mooie dorp willen herdenken. Met behulp van diverse donaties en vele vrijwillige handen werd het wederom een bijzondere herdenking.

Ongeveer 200 mensen, jong en oud, waren naar het St. Jozefpark gekomen om samen stil te staan bij het woord ‘vrijheid’. We stonden samen stil dat wij inmiddels 81 jaar in vrijheid mogen leven. We waren niet alleen met onze gedachten bij het verleden maar stonden ook stil bij de vragen: hoe gaan wij met elkaar om? Hoe bewaren we de vrede ook hier in ons eigen dorp? Vrijheid begint namelijk klein. Het begint bij respect voor de ander, bij mogen zijn wie je bent en bij het luisteren naar verhalen die niet vergeten mogen worden. Juist in een kleine gemeenschap als de onze, is die onderlinge band onze grootste kracht.

Het verhaal van het 8-jarige meisje Edith Elias werd verteld. Een Joods meisje dat enkele jaren op Kerkbuurt bij de familie Schotten ondergedoken heeft gezeten.

Lotte Stroet, Morris Koenekoop uit groep 7 van de basisschool en Floor Breed, Lynn Hoogeboom en Nora Pronk uit groep 8, lazen hun prachtige zelfgeschreven gedichten voor.

Net zoals vorig jaar was Arno Klijbroek uitgenodigd om zijn verhaal over leven in oorlog in de Oekraïne. Om te vertellen dat de afgelopen winter nog erger is geweest voor veel mensen maar ook over de kracht van de bevolking om te blijven vechten voor vrijheid, hoe zwaar en onmenselijk dit soms is.

Zangeres Marjolein Smit maakte met 6 afgevaardigden van de fanfare diepe indruk met hun passende, mooie muziek voor en tijdens de herdenking.

Er werden bloemen gelegd voor de mensen die gestreden hebben en de mensen die nu vechten voor vrijheid.

Onder het genot van een kopje koffie was het fijn om binnen bij het St. Jozefpark samen over deze indrukwekkende herdenking te kunnen napraten. Hier was ook Joop Nota-de Nijs en familie aanwezig met mooie foto’s, een oorkonde en de Yad Vashem onderscheiding die haar grootouders en tante hebben ontvangen voor de opvang van Edith Elias. Dit is de hoogste onderscheiding die Israël aan niet-Joden toekent voor hun inzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Veel mensen doorstonden tijdens de 2e wereldoorlog de hel maar wisten toch als vrij mens weer iets van het leven te maken. Sinds vorig jaar worden er alleen maar meer oorlogen gevoerd en nu leven er nog meer mensen in een hel. Ook zij houden hoop en moed om als vrij mens ooit weer iets van hun leven te mogen maken.

En als zij dat vroeger konden en de mensen in oorlog het nu ook proberen, dan kunnen wij het ook.

Samen leven in vrijheid.

 

Organisatie 4 mei herdenking

Piet Boekel, Diana Tijm en Monique Karsten.

4 en 5 mei 2025: wat een INDRUKWEKKEND weekend

Wat was het een onvergetelijk weekend!
Niet alleen voor de vele deelnemers maar ook zeker voor ons als organisatie! Onderstaand een verslag van beide dagen.

4 mei 2025, herdenking bij het St. Jozefpark

Na ruim een half jaar van voorbereiding was het eindelijk zover. De 1e herdenking op 4 mei in Tuitjenhorn. Nadat de stoelen allemaal droog gemaakt waren van het laatste regenbuitje, konden de ruim 300 aanwezigen een zit- of staplekje zoeken.

De 6 dames op saxofoon, een afvaardiging van de fanfare, maakte iedereen stil met hun passende, mooie muziek voor en tijdens de herdenking. Wes Roelands, Floor Breed en Lis van der Maat, kinderen uit groep 6 t/m 8 van de basisschool, lazen hun zelfgemaakte gedicht voor.

Het dagboek van Jan van Schagen uit ’t Rijpje was de rode draad tijdens de herdenking.

Waar de rust er voor 10 mei 1940 altijd rondom Tuitjenhorn was geweest, zo werd de strijd om vrijheid steeds groter en ernstiger. Op het land maar ook in de lucht was dit hoorbaar en zichtbaar.

Mevrouw Hof-Klijbroek, wiens zwager het propellerblad na de noodlanding tot na de oorlog heeft verstopt in een sloot, had het blad bijna 40 jaar aan het Kalverdijkerlaantje in haar voortuin staan. Op 4 mei onthulde ze, samen met haar zoon Alfred, het nieuwe vrijheidsmonument waardoor het propellerblad vanaf nu symbool staat voor vrijheid. Want vrijheid is niet vanzelfsprekend.

Rein Kruijer, 88 jaar jong, zoon van Simon Kruijer, sprak op indrukwekkende wijze en vertelde dat hij op z’n 4e verjaardag een kaart van z’n vader kreeg die op de Grebbeberg aan het vechten was. Op de kaart stond ‘tot gauw’. Rein vertelde dat hij z’n vader nooit meer heeft gezien.

Waar het bij ons nu vrede is, is dat maar 1 dag met de auto rijden niet. In Oekraïne is heel veel leed gaande.

Arno Klijbroek, geboren en opgegroeid in Tuitjenhorn, werd in 1997 uitgezonden naar Oekraïne voor zijn werk. Sindsdien is Kiev zijn woonplaats. Tot 24 februari 2022, de dag dat niets meer zeker was.

Arno vertelt op indrukwekkende wijze hoe hij op deze dag in de auto stapte met zijn gezin en niet wist of hij nog zou terugkeren naar zijn huis, zijn thuis. Zij vluchtten, niet wetend of het de goede kant op was. Ze verloren vrienden in de strijd. Een zeer indrukwekkend verhaal waar iedereen stil van was…

Marja Tiebie las als afsluiting haar prachtige gedicht ‘De Klaproos’ voor. Er werden bloemen gelegd voor de mensen die gestreden hebben, de mensen die nu vechten voor vrijheid.

Want…veel mensen doorstonden tijdens de 2e wereldoorlog de hel, maar wisten toch, als vrij mens, weer iets van hun leven te maken. Veel mensen leven nu in oorlog, in een hel, maar houden hoop en moed om als vrij mens weer iets van hun leven te mogen maken. En als zij dat vroeger konden en de mensen in oorlog het nu ook proberen, dan kunnen wij het ook.
Samen leven, in vrijheid.

Onder het genot van een kopje koffie was het fijn om binnen bij het St. Jozefpark samen over deze indrukwekkende herdenking te kunnen napraten.

 

5 mei 2025, vrijheid

Een nieuwe dag, de zon scheen volop, de vlaggen hingen uit…

Het Historisch museum Harenkarspel was de eerste plek waar de bijna 300 deelnemers naar toe mochten. Door middel van een korte rondleiding werden de bezoekers meegenomen naar de oorlogstijd waarin producten op de bon waren, de hongerwinter in 1944 waarin men zelfs tulpenbollen at, koningin Wilhelmina die het volk op afstand moed inpraatte, kleding die van meelzakken was gemaakt en de vele foto’s hoe de bevrijding in onze omgeving werd gevierd.

En toen was het tijd om op de fiets te stappen. De hulpen op de diverse kruispunten zorgden voor een veilige oversteek. Kalverdijk werd als eerste aangedaan. Bij de 2e stop werd verteld over het peilstation/radarstation dat tijdens de oorlog aan de Oosterdijk stond. Op Kerkbuurt vertelde Niek Hof het verhaal over zijn oom, verzetsheld Jan Molenaar; een dappere man die Tuitjenhorn voor een ramp heeft behoed.

Op weg naar de school in ’t Rijpje, vond er fietseninspectie plaats. De geschiedenis van de St. Martinusschool werd op mooie wijze verteld en heel toevallig vond er ook een fietsenrazzia plaats. Aan het begin van de Selschardijk vertelde mevrouw Hof-Klijbroek hoe zij heeft gezien dat 2 vliegtuigen op nagenoeg dezelfde plek zijn neergestort. Bij de familie Bleeker wordt een film vertoond waarin de piloot van het 2e neergestorte vliegtuig zelf verteld dat hij een voorgevoel had dat zijn missie niet goed zou aflopen. Dat er ook een liquidatie heeft plaatsgevonden bij het toenmalige huis van Pieter Borst, dat wisten velen niet. Dit verhaal werd niet alleen met woorden, maar ook met toneelspel nagespeeld.

Het laatste verhaal dat iedereen te horen kreeg, was het verhaal van Rein Kruijer; een uitgebreide versie van hetgeen hij op 4 mei verteld had. Rein was zelf, met diverse familieleden, ook deelnemer aan de tocht.

Iedere groep werd bij het Ahoj opgewacht door een vrolijke jazzband die buiten speelde. Bij het Ahoj als eindpunt, mocht iedereen, ook volwassenen, instappen voor een tocht door het dorp met een legertruck. DJ Bo vermaakte iedereen binnen met zijn muziek.

Om 18.00 uur stond de mystery act op het program. The Star Sisters, Jacqueline Buter, Susanne Buter en Kathy Gutker, gaven een zeer verrassend, prachtig muzikaal optreden. In kleding uit die tijd brachten zij een optreden dat helemaal bij deze dag paste en niet beter dan door deze 3 dames uitgevoerd had kunnen worden!

Het was een INDRUKWEKKEND weekend!
Ook de dagen erna, was het een onderwerp waar nog veel over gesproken werd.

Wij willen iedereen bedanken voor hun medewerking aan deze 2 bijzondere dagen, in welke vorm dan ook.

’80 jaar vrijheid in Tuitjenhorn’
Diana Tijm, Piet Boekel, Mark Hooglugt en Monique Karsten